Spasticiteit (of: cerebrale parese)

Als er sprake is van een beschadiging aan het zenuwstelsel zullen te vroeg geboren kinderen zich motorisch minder goed ontwikkelen. Prikkels van de hersenen worden dan niet goed doorgegeven aan de spieren. Soms is dat heel ernstig en hebben kinderen nauwelijks controle over hun spieren. In dat geval hebben ze last van ernstige spasticiteit. Spastische baby’s voelen stijf aan. Later kunnen ze niet leren lopen en zullen ze bij alle dagelijkse bewegingen, zoals eten of aankleden, hulp nodig hebben. Al op heel jonge leeftijd is het bewegingspatroon van ernstig spastische kinderen anders dan normaal. De diagnose wordt daardoor vroeg gesteld. Dus er kan ook al vroeg worden vastgesteld welke hulp een kind en zijn ouders nodig hebben. In minder ernstige gevallen kan het moelijker zijn om al vroeg de juiste diagnose te stellen, met name als de baby ook nog andere problemen heeft (bijvoorbeeld longproblemen).
Van alle POPS-kinderen is vijf procent zo spastisch dat ze gehandicapt zijn

Onhandigheid

Meestal zijn de afwijkingen veel minder ernstig. Zij kunnen leiden tot lichtere vormen van spasticiteit of soms alleen een wat onhandig bewegingspatroon. Ook baby’s met deze kenmerken voelen in het begin stijf aan. De kinderarts kijkt daarom in die periode steeds of een kind links en rechts even goed (symmetrisch) beweegt, of hij gericht kan bewegen en hoe zijn reflexen zijn. Maar ook als er goed wordt opgelet, kan het een aantal maanden duren voor men met zekerheid kan zeggen dat er niets aan de hand is.