Troost
Wanneer het kindje erg ziek was en hevig leed, dan kan het dood gaan een troost betekenen: nu is hij tenminste uit zijn lijden verlost. Wanneer het kindje ernstig gehandicapt was door bepaalde afwijkingen, dan kunnen ouders bij het overlijden bedenken dat hem een later ongelukkig leven bespaard is gebleven. Maar soms was er niets van dit alles en is het alleen maar vreselijk.

Erbij zijn
Sommige ouders willen hun overleden kindje liever niet meer zien omdat zij een betere herinnering aan hem hebben toen hij nog leefde. Zij willen soms ook niet bij het overlijden aanwezig zijn. Wanneer je dit echt niet wilt, dan moet je het niet doen en moet je je ook niet laten dwingen. Toch is het zo dat ouders die wel bij het overlijden van hun kind aanwezig waren, hier heel dierbare herinneringen aan over houden. Door met het stervende kindje in contact te blijven en hem tot het laatste moment te koesteren, hadden ze het gevoel hem alles te geven wat ze hem nog konden bieden. Ouders hoeven niet bang te zijn hun kind te zien als het dood is. Hun dode kindje blijft hun eigen lieve kindje. Door het gezien te hebben worden latere nare fantasieën over hoe hij er uitgezien heeft, voorkomen.

Betrokkenheid
Op de meeste couveuse-afdelingen is het tegenwoordig gebruikelijk dat ouders bij het sterven van hun kind heel nauw betrokken zijn. Als het sterven toch onafwendbaar is zal in het algemeen ook geprobeerd worden om dit zo menselijk mogelijk te laten plaatsvinden. Dat wil zeggen dat verdere medische handelingen zoveel mogelijk achterwege blijven en dat het kind in rust heen kan gaan, het liefst in een aparte ruimte buiten de verpleegafdeling.
Wanneer u er behoefte aan heeft om andere mensen bij het sterven aanwezig te laten zijn, moet u daar zeker voor zorgen. Het kan een grote steun betekenen. Ook is het van belang om andere kinderen, als die er zijn, op de een of andere wijze bij het sterven te betrekken.

Bron: ’Te vroeg geboren’, Richard de Leeuw & Lilian Bakker

Actualiteiten en publicaties