Bijna een kwart van de POPS-kinderen bleek op vijfjarige leeftijd een achterstand te hebben opgelopen in de taal-spraakontwikkeling.

Verschillende problemen
Zij zaten veel vaker op een school voor speciaal onderwijs. Hetzij omdat ze een ernstige taalachterstand hadden, hetzij omdat er ook andere problemen waren, zoals een achterstand in de verstandelijke ontwikkeling, gedragsproblemen, stoornissen in de beweging of problemen met de ogen.

Hoe ouder, hoe duidelijker de problemen
Ook als die vertraging maar klein was, bijvoorbeeld omdat het kind nog te weinig woorden kende voor zijn leeftijd, was dat belangrijk voor hoe het op school ging. Omdat een kind bijvoorbeeld minder goed begreep wat de leerkracht zei of minder goed kon meekomen met de rest. Of omdat een kind in de klas uit pure frustratie problematisch gedrag ging vertonen. Ook in het gewone basisonderwijs is het zo dat hoe ouder kinderen worden, hoe meer last ze van een taalachterstand hebben. Bijna de helft van hen had uiteindelijk toch speciaal onderwijs nodig.

Bron: ’Ook kleintjes worden groot’, Peggy van der Lee